Μέσα στην ποτοαπαγόρευση, με τις συμμορίες μικρές και μεγάλες να διαγκωνίζονται για την πρωτοκαθεδρία, οι δυο ισχυρότερες μαφίες στο Σικάγο, η ιταλική South Side του Al Capone και η ιρλανδική North Side του Bugs Moran, βρίσκονται αντιμέτωπες σε έναν πόλεμο μέχρι εσχάτων.

Η πιο μεγάλη, γνωστή και ιστορικής σημασίας «Σφαγή του Αγίου Βαλεντίνου» μένει στα χρονικά ως το μεγαλύτερο ξεκαθάρισμα λογαριασμών στην Αμερική και το χτύπημα που έκανε τον Al Capone, αδιαφιλονίκητο αρχηγό της μαφίας και κάθε παράνομης πράξης της εποχής του. Ήταν όμως αυτή, που έστρεψε τα φώτα της δημοσιότητας και την προσοχή της αστυνομίας στον υπόκοσμο και στην καταδίωξή του, μέχρι το τέλος και την εξάρθρωσή του.

Η ιστορία ξεκινά από μια παράδοση ενός φορτίου παράνομου ουίσκι σε ένα γκαράζ. Εκεί ο Capone στήνει την ενέδρα του. Ο Καπόνε δε φτάνει ποτέ στο σημείο παράδοσης καθώς καθυστερεί, πράγμα που του προσφέρει ένα αδιάσειστο άλλοθι. Το αποτέλεσμα της σφαγής είναι εννέα γκάγκστερς μέσα στο γκαράζ της οδού Clark Street, νεκροί από 90 σφαίρες. Η μεγαλύτερη σφαγή στα χρονικά του Σικάγο αφάνισε τον διεκδικητή του θρόνου του υποκόσμου, αφήνοντας τον Al Capone μοναδικό «βασιλιά του οργανωμένου εγκλήματος».

Με τον George Bugs Moran νεκρό, η τελευταία απειλή για τον Capone έχει σταματήσει να υπάρχει. Ο Moran αποκαλούσε τον Capone “το Τέρας”.

Το χρονικό της σφαγής

Το πρωινό της 14ης Φεβρουαρίου οι άντρες του Al Capone, κάποιοι ντυμένοι και με ρούχα αστυνομικών, εισβάλουν στο γκαράζ της οδού Clark, το οποίο χρησιμοποιούσε ο Moran ως «έδρα» των επιχειρήσεών του. Οι τέσσερις άντρες που εισέβαλαν αιφνιδίασαν αυτούς που ήταν μέσα στο γκαράζ και τους ανάγκασαν να στηθούν στον τοίχο. Άνοιξαν πυρ και το μακελειό είχε τελειώσει σε λίγα λεπτά, ενώ οι άντρες του Καπόνε διέφυγαν με μαι μαύρη Κάντιλακ, «μεταμφιεσμένη» σε αστυνομικό όχημα με σειρήνα.

Ο Capone, δήλωσε ότι εκείνη την ώρα βρισκόταν στο εξοχικό του ενώ ο ίδιος ο Moran γλύτωσε το θάνατο. Ήταν όμως η αρχή του τέλους του και η πλήρης απώλεια της δύναμης και του ελέγχου του στο Σικάγο.

Οι Ιρλανδοί του Moran είχαν χάσει το παιχνίδι και το μεγάλο έπαθλο που ήταν η διακίνηση του παράνομου αλκοόλ που απέφερε κέρδη εκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο στις συμμορίες. Εκείνη τη χρονιά τα κέρδη του παράνομου αλκοόλ ήταν δυο εκατομμύρια δολάρια. Άλλωστε και το δέλεαρ για τη συνάντηση μεταξύ των συμμοριών δεν ήταν άλλο από ένα φορτίο ακριβό ουίσκι, ένας δούρειος ίππος πίσω από τον οποίο κρυβόταν ο πολυμήχανος Vincenzo Gibaldi, πρωτοπαλίκαρο του Capone, γνωστός με το ψευδώνυμο Jack McGurn και με το παρατσούκλι «Το πολυβόλο».

Ο Al Capone, αδίστακτος και εξαιρετικά φιλόδοξος για χρήμα και εξουσία, έφτασε στο απόγειο της δόξας του. Παράλληλα, με την υπόθεση να ξεφεύγει από τα στενά όρια της πόλης το FBI και η δίωξη οικονομικού εγκλήματος ανέλαβαν δράση.

O Al Capone συνελήφθη δυο χρόνια αργότερα για φοροδιαφυγή, ενώ ο Bugs Moran κατέληξε να κλέβει τράπεζες. Με την άνοδο του Roosevelt στην εξουσία το 1933, η ποτοαπαγόρευση καταργήθηκε. Οι βασιλιάδες της φοροδιαφυγής και του εγκλήματος είχαν τερματίσει οριστικά την καριέρα τους. Το έγκλημα άλλαζε χέρια και τρόπους σε μια νέα εποχή.

Για τον Τομέα Έρευνας:

Στέλλα Ταμπάκη, Δημοσιογράφος.

Leave a Reply