Μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, οι Tούρκοι δεν άργησαν να γίνουν κύριοι όλων των Βαλκανίων. Το απόγειο της δόξας τους, ήτανε επί των χρόνων του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α’, του επωνομαζόμενου και μεγαλοπρεπούς μιας και στα χρόνια του, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, είχε φτάσει την μεγαλύτερη της έκταση, έχοντας την αφρικανική ακτή από το Μαρόκο έως την Αίγυπτο, το σύνολο της Μέσης Ανατολής, έως το σημερινό Ιράν και όπως προείπαμε, τα Βαλκάνια.

Επόμενο στάδιο των επεκτατικών βλέψεων των Τούρκων, ήτανε η υποδούλωση της κεντρικής Ευρώπης.

Για να γίνει αυτό, έπρεπε να καταληφθεί η Βιέννη, ούσα η πύλη.

Ξεκινώντας από το Κοσσυφοπέδιο, οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Ουγγαρία, όπου προέβησαν σε ασύλληπτες κτηνωδίες, αφού βιάσανε το σύνολο του γυναικείου πληθυσμού ασχέτως ηλικίας, ενώ δολοφονήσανε ακόμα και βρέφη, περιέφεραν δε τα κομμένα κεφάλια εν είδει τροπαίου.

Λίγο καιρό μετά, ο ογκώδης τουρκικός στρατός, στρατοπέδευε μπροστά στα Βιεννέζικα τείχη. Μη μπορώντας να καταλάβει δι’ εφόδου την πολιορκημένη πόλη, ο Σουλεϊμάν ξεκίνησε βομβαρδισμούς, όμως οι κάτοικοι της πόλης, είχανε βγάλει τα πλακόστρωτα από τους δρόμους, με αποτέλεσμα οι μπάλες, να μπήγονται στο μαλακό χώμα και να μην εκρήγνυνται, ενώ ανεφοδίαζαν περίφημα τους αμυνόμενους με το μπαρούτι τους.

Στην δεύτερη φάση, οι Τούρκοι, επεχείρησαν να υπονομεύσουν τα τείχη, ευτυχώς όμως, οι κάτοικοι πιάσανε έναν αιχμάλωτο που τους απεκάλυψε το σχέδιο.

Έτσι, οι κάτοικοι με αιφνιδιαστικές εξόδους αχρήστευαν πολλά λαγούμια, ενώ, φρουρούσαν ακόμα και οι γυναίκες στα υπόγεια σπιτιών στην άκρη του τείχους για να μαθαίνουν από τους θορύβους αν σκαβόταν το συγκεκριμένο σημείο και πόσο κοντά ήσανε οι εχθροί.

Μ’όλα τα μέτρα όμως, οι Τούρκοι μπόρεσαν να ανατινάξουν δύο σημεία διαδοχικά και να ανοίξουν ρήγματα 30 και 40 μέτρων στις 12 και 14 Οκτωβρίου αντίστοιχα, από τα οποία επεχείρησαν έφοδο. Εκεί όμως, φάνηκε η αξία του πειθαρχημένου Χριστιανικού πεζικού που αποδεκάτισε τα εφορμώντα απείθαρχα ασιατικά στίφη, κατ’επανάληψη με πυκνούς πυροβολισμούς, αλλά μερικές φορές και με την ξιφολόγχη.

Αυτό, ανάγκασε τους Τούρκους να λύσουν την πολιορκία και να επιστρέψουν στην βάση τους. Ο κίνδυνος ισλαμοποίησης της Ευρώπης, είχε περάσει.

Επιμέλεια: Βασίλης Δεληβέρης.

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.