Το Βατικανό είναι ανεξάρτητο κράτος, στη δυτική πλευρά της Ρώμης στην Ιταλία και αποτελεί συνέχεια του εκκλησιαστικού (ή και παπικού) κράτους του Μεσαίωνα. Είναι η τοποθεσία όπου μαρτύρησε και ενταφιάστηκε ο Άγιος Πέτρος και η κατοικία των παπών που τον διαδέχτηκαν. Ιδρύθηκε στις 11 Φεβρουαρίου του 1929 με τη Συνθήκη του Λατερανού, κατά τη διάρκεια του Φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι. Στον τόπο αυτόν λήφθηκαν αποφάσεις κρίσιμες για την ιστορία της ανθρωπότητας ολόκληρης και κυρίως της Ευρώπης. Χαρακτηρίζεται ως το μικρότερο ανεξάρτητο κράτος ως προς την έκταση του (0,44 τετραγωνικά χλμ.) και τον πληθυσμό του (σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2009 αριθμεί 826 ανθρώπους).

 

Παρουσιάζει, όμως, και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον αφού η περιέργεια για τα μυστικά του πάντα παραμένει αμείωτη και το δέος μαζί με το θαυμασμό που βιώνει ο επισκέπτης του, είναι πρωτόγνωρα συναισθήματα. Πολλά περιοδικά και εκπομπές, όπως το National Geographic και το BBC, έχουν παρουσιάσει πολλά θέματα σχετικά με το Βατικανό, αλλά και πολλές κινηματογραφικές ταινίες έχουν επικεντρωθεί στο μυστήριο του, όπως ο “Κώδικας Da Vinci” και “llluminati”, στηριζόμενες στα βιβλία του συγγραφέα Dan Brown. Πριν από ένα χρόνο, λοιπόν, αυτό το μυστήριο με ώθησε να επισκεφτώ την αιώνια πόλη της Ιταλίας και φυσικά το ανεξάρτητο κρατίδιο του Βατικανού. Καταρχήν, τα αρχαία κτίρια και η γραφικότητα της Ρώμης, σε ταξιδεύουν μεμιάς στο παρελθόν και σίγουρα μένουν ανεξίτηλα στην καρδιά σου. Πηγαίνοντας, όμως, στη Ρώμη δεν γίνεται να μην αφιερώσεις σχεδόν μια ολόκληρη μέρα για να θαυμάσεις και να εξερευνήσεις το Βατικανό.

 

Το ταξίδι στην πόλη του Βατικανού ξεκινάει από την Βασιλική του Αγίου Πέτρου που είναι η μεγαλύτερη εκκλησία του κόσμου, δημιουργώντας συναισθήματα σεβασμού και δέους λόγω της καθολικότητας του. Έπειτα, ξεχωρίζουν τα μουσεία του Βατικανού που καταλαμβάνουν ένα τεράστιο συγκρότημα ανοιχτών και κλειστών χώρων με τα απέραντα γλυπτά κι αγάλματα, αλλά και με τους πίνακες μεγάλων καλλιτεχνών που διακοσμούν όλους τους τοίχους του μουσείου, υπερβαίνοντας σε έκταση τα 7 χλμ.

 

Το Βατικανό φημίζεται για τα μουσεία του, πιο συγκεκριμένα υπάρχουν 13 μουσεία σε περίπου 14 παλάτια του συγκροτήματος των Μουσείων του Βατικανού. Το κτιριακό συγκρότημα αξίζει μια επίσκεψη από μόνο του για να θαυμάσετε τα δωμάτια και τους διαδρόμους που είναι πλούσια διακοσμημένα με μάρμαρα και τοιχογραφίες. Τα πολλά μουσεία που απαρτίζουν συγκρότημα είναι αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους. Παρ ‘όλα αυτά, θα ήταν καλό να διερευνήσετε που θα σας αρέσει περισσότερο σύμφωνα με τις καλλιτεχνικές προτιμήσεις σας για να μην κουραστείτε από το τεράστιο άθλο του να δείτε όλες τις συλλογές.

 

 

 

 

Το Γρηγοριανό Αιγυπτιακό Μουσείο ιδρύθηκε το 1839 από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΣΤ΄, ο οποίος είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Αίγυπτο. Διαθέτει εννέα δωμάτια αντικειμένων τέχνης σε σειρά από τον τρίτο αιώνα π.Χ. μέχρι και του τρίτου αιώνα μ.Χ.

 

 

 

Το Γρηγοριανό Ετρουσκικό Μουσείο ιδρύθηκε από τον ίδιο τον Πάπα. Εδώ θα βρείτε σκεύη από την προ-ρωμαϊκή εποχή, όπως τη συλλογή αγγείων terra-cotta. Το πιο εντυπωσιακό της συλλογής είναι μια σειρά από αντικείμενα που βρέθηκαν σε μια νεκρόπολη, μεταξύ των οποίων και ένας θρόνος και μια άμαξα.

 

 
Η Πινακοθήκη του Βατικανό (Vatican Pinacoteca), ένα από τα νεότερα μουσεία – άνοιξε το 1932. Οι πίνακες έχουν ένα φάσμα ηλικίας από τους 12 μέχρι τους 19 αιώνες και περιλαμβάνονται σε ολόκληρες αίθουσες που εκτίθενται έργα σπουδαίων καλλιτεχνών, όπως του Ραφαήλ και του Καραβάτζιο. Υπάρχει, επίσης, μια μοναδική συλλογή θρησκευτικών εικόνων από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα.

 

 

 

 

 

 

Το Εθνολογικό Μουσείο της Ιεραποστολής ιδρύθηκε από τον Πίο ΣΤ΄ το 1926 και διαθέτει αντικείμενα της θρησκευτικής φύσης από τις τέσσερις γεωγραφικές περιοχές – Ασία, Ωκεανία, την Αφρική, και Αμερική. Περίπου 80.000 αντικείμενα συνθέτουν μία εντυπωσιακή έκθεση που κάνουν το μουσείο άκρως ενδιαφέρον.

 

 

Οι μεγαλύτερες συλλογές του Μουσείου του Βατικανού είναι εκείνες με την αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή τέχνη. Μερικά από τα πιο διάσημα αντικείμενα τέχνης μπορούν να βρεθούν στο Pio-Clementine μουσείο, όπως το περίφημο το μαρμάρινο Σύμπλεγμα του Λαοκόοντα, ο «Αποξυόμενος» που είναι σωζόμενο ρωμαϊκό μαρμάρινο αντίγραφο του αρχικού έργου του Λύσιππου και του Απόλλωνα του Μπελβεντέρε (Apollo del Belvedere). Ένα άλλο ενδιαφέρον μουσείο με ρωμαϊκή τέχνη είναι το Museo Gregoriano Profano, όπου θα βρείτε έναν αριθμό ρωμαϊκών αντιγράφων της αρχικής ελληνικά αγάλματα. Άλλα μουσεία περιλαμβάνουν το μουσείο Θρησκευτικών Έργων Σύγχρονης Τέχνης,  ιδρύθηκε από τον Πάπα Παύλου ΣΤ΄ το 1973 και που εκτείνεται σε 55 δωμάτια(!), το Χριστιανικό Μουσείο που εκθέτει ταπετσαρίες, κεραμικά, μινιατούρες και ψηφιδωτά, το Museo Sacro και το Ιστορικό Μουσείο του Βατικανού, το οποίο προσφέρει μια συναρπαστική εικόνα της μακράς και ταραχώδης ιστορίας του Βατικανού.

 

 

Δεν γίνεται να μην επισκεφτείς βέβαια το ξακουστό και λαμπρό έργο της ιταλικής Αναγέννησης, την Καπέλα Σιξτίνα, στο Παπικό παρεκκλήσι του Βατικανού, όπου οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν όχι μόνο την εκπληκτική οροφή του Μιχαήλ Αγγέλου αλλά και μια σειρά από άλλα μνημειώδη έργα τέχνης.

 

 

Είναι μάλλον αδύνατον ή και από προσωπική εμπειρία πολύ κουραστικό, να δει κανείς όλες τι συλλογές και προφανώς χρειάζεται ένα πρόγραμμα και ένας καλός ξεναγός που θα διαμορφώσει μια περιήγηση που θα επισκέπτεται ο επισκέπτης σχεδόν όλα τα δωμάτια του Μουσείου. Στη διάρκεια αυτής της «αφιερωμένης στο Βατικανό» ημέρας, επιβάλλεται η χαλάρωση την οποία απολαμβάνει κανείς στους κήπους του Βατικανού με το απέραντο πράσινο γρασίδι και που καταλαμβάνουν περίπου την μισή έκταση από τα 0,44 τετραγωνικά χιλιόμετρα του κράτους. Στο παρελθόν θεωρούνταν πάντα μέσο ανάπαυσης και περισυλλογής του Ρωμαίου Ποντίφικα, ήδη από το 1279 όταν ο Πάπας Νικόλαος Γ΄ μετέφερε την παπική κατοικία από το Λατερανό στο Βατικανό. Στο εσωτερικό των νέων τοιχών τα οποία ύψωσε για την υπεράσπιση της κατοικίας του, ο πάπας φύτεψε έναν οπωρώνα (pomerium), έφτιαξε έναν λειμώνα (pratellum) και έναν κήπο (Viridarium). Λέγεται, μάλιστα, πως το εσωτερικό υπήρχαν και άγρια ζώα τα οποία ο πάπας κυνηγούσε. Η περίοδος της μεγαλύτερης αρχιτεκτονικής εξέλιξης των Κήπων είναι αυτή του 16ου και 17ου αιώνα μ.Χ., όταν εργάστηκαν καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες, όπως ο Μπραμάντε, ο Λιγκόριο κλπ.

Επειδή κανένα κείμενο όσο καλό κι αν είναι δεν μπορεί να χωρέσει την πολιτιστική αξία, την ομορφιά του μεσογειακού τοπίου και την ιστορία εν γένει που κατέχει αυτό το κρατίδιο, εγώ σας αφήνω με την ευχή να μπορέσετε πολύ σύντομα να κάνετε ένα σύντομο ταξίδι στην Ιταλία και όλα όσα έζησα και σας περιέγραψα να τα ζήσετε κι εσείς.

 

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου