Πάνε 53 χρόνια από την πρώτη επίσκεψη των θρυλικών Beatles στην Αμερική. Η επίσκεψη αυτή θα άλλαζε μια για πάντα τον τρόπο με τον οποίον η χώρα αντιμετώπιζε την pop μουσική.

Ήταν 7 Φεβρουαρίου 1964 και τέσσερις νεαροί από το Λίβερπουλ της Μ. Βρετανίας όδευαν προς την Νέα Υόρκη με την πτήση 101 της Pan Am. Τους συνόδευε ο manager τος Brian Epstein, οι φίλοι τους Mal Evans και Neil Aspinall, ο παραγωγός Phil Spector με το συγκρότημα του, τις Ronettes, και αρκετοί δημοσιογράφοι. Επίσης, στην αποστολή ήταν και ο φωτογράφος των εξώφυλλών τους, Robert Freeman. Σκοπός της συγκεκριμένης πρώτης επισκέψεως των Beatles εκεί ήταν η ζωντανή εμφάνισή τους στο τηλεοπτικό show του Ed Sullivan, καθώς και μερικές συναυλίες. Αν και το τραγούδι τους “I Want To Hold Your Hand” ήταν ήδη νούμερο ένα στα αμερικάνικα charts, τα Σκαθάρια δεν φανταζόντουσαν ότι η θύελλα της Beatlemania που είχε ξεσπάσει στην Ευρώπη, άρχιζε να εμφανίζεται και στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού. Μάλιστα, θεωρούσαν ότι είναι αδύνατο για ένα βρετανικό συγκρότημα να κάνει μεγάλη επιτυχία στην Αμερική.

77 μέρες πριν την επίσκεψη των Beatles, ο Αμερικανός πρόεδρος Kennedy είχε δολοφονηθεί και το έθνος χρειαζόταν κάτι δυνατό για να αναπτερωθεί το πεσμένο ηθικό του. Κατά συνέπεια, η επίσκεψη του συγκροτήματος στην Νέα Υόρκη γινόταν την κατάλληλη χρονική στιγμή. Παρ’ όλα αυτά, το ταλέντο τους ήταν τόσο μεγάλο και τα τραγούδια τους τόσο εκπληκτικά που ακόμα και αν δεν είχε γίνει η δολοφονία του Kennedy, οι Beatles θα κέρδιζαν το αμερικάνικο κοινό.

Συμβολή στην επικράτηση της Beatlemania στην Αμερική είχε και η δισκογραφική εταιρεία Capitol. Μπορεί στο παρελθόν να είχε απορρίψει 3 single τους αλλά τώρα τους έκανε διαφημιστική καμπάνια αξίας 50.000 δολαρίων. Διασημότητες φορούσαν περούκες των Beatles, ενώ παντού υπήρχαν αυτοκόλλητα με το σλόγκαν “Οι Beatles έρχονται”. Δύο γεγονότα που προηγήθηκαν της επισκέψεώς τους, την προμήνυαν. Τον Αύγουστο του 1963, ο Νεοϋορκέζος ατζέντης Sid  Bernstein έκλεινε ημερομηνία για 6 μήνες αργότερα (12 Φεβρουαρίου) στο Carnegie Hall, για μια ζωντανή εμφάνιση των Beatles. Επίσης, στις 31 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς, ο Ed Sullivan (παρουσιαστής του ομώνυμου διάσημου show της αμερικάνικης τηλεόρασης) και η γυναίκα του, αντιμετώπισαν καθυστέρηση στο αεροδρόμιο του Heathrow στο Λονδίνο, λόγω της επιστροφής των Beatles από την Σουηδία την ίδια μέρα. Όταν έμαθε το λόγο της καθυστερήσεως, ο Sullivan σημείωσε αμέσως το όνομα του συγκροτήματος. Δύο μήνες αργότερα, ο manager του συγκροτήματος Brian Epstein είχε συνάντηση μαζί του, με αποτέλεσμα να κανονιστούν 3 εμφανίσεις του συγκροτήματος στην Αμερική.

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί αυτό που θα συνέβαινε το βράδυ της 9ης Φεβρουαρίου του 1964 στο studio 50 στη γωνία 53ης και Broadway στη Νέα Υόρκη. Ο παρουσιαστής του show Ed Sullivan θα έκανε τη σημαντικότερη προσφώνηση στην ιστορία της rock τηλεόρασης. Αμέσως μετά, οι Beatles βγήκαν στη σκηνή και το παρευρισκόμενο κοινό και ειδικά οι νεαρές κοπέλες, ξέσπασαν σε ένα παραλήρημα κραυγών και επευφημιών. Για τα επόμενα οκτώ λεπτά, το μόνο που ακουγόταν στην αίθουσα ήταν οι κραυγές των κοριτσιών. Οι φωνές ήταν τόσο δυνατές που σκέπαζαν ακόμα και τους ίδιους τους Beatles που έπαιζαν στη σκηνή. Πέρα από το ζωντανό ακροατήριο, όμως, την εκπομπή παρακολούθησαν και 73 εκατομμύρια άνθρωποι από την τηλεόραση, αριθμός ρεκόρ για κοινό μεμονωμένης εκπομπής.

Η επιρροή που είχε η επίσκεψη των Beatles στην Αμερική ήταν πολύ μεγάλη. Έδωσε το έναυσμα για τη λεγόμενη βρετανική εισβολή, που περιλάμβανε συγκροτήματα όπως οι Rolling Stones, οι Animals και οι Kinks. Επίσης, μέχρι τότε η pop μουσική δεν λαμβανόταν σοβαρά υπ’ όψιν από το αμερικανικό κοινό, αλλά τα Σκαθάρια έκαναν τον κόσμο να την δει με άλλο μάτι. Τέλος, οι νέοι άρχισαν να μιμούνται τους Beatles, τόσο στο ντύσιμο όσο και στο κούρεμα αφήνοντας μακριά μαλλιά.

Μετά τα Σκαθάρια, την Αμερική επισκεύθηκαν και άλλοι εκπρόσωποι της Βρετανικής rock, όπως οι Animals και οι Rolling Stones. Κανείς όμως δεν είχε την επιτυχία των Beatles.

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου