Επαναστάτρια και αμαζόνα, ηγέτης και φαινόμενο, η Ζάχα Χαντίντ είναι για πάντα η ντίβα της αρχιτεκτονικής. Η εμβληματική αρχιτέκτονας που έφυγε αιφνίδια από τη ζωή τον Μάρτιο του 2016 στο Μαϊάμι, ήταν μια γυναίκα που κατάφερε να «επιβάλει» τη δική της σχολή στις γραμμές της αρχιτεκτονικής και του design, που ως συνήθως είναι ανδροκρατούμενη.

Στις 31 Μαΐου, συμπληρώθηκε ένας χρόνος από το θάνατό της και γι’ αυτό η Google την τίμησε με το καθημερινό της doodle, ως τη γυναίκα που έδωσε καμπύλες στα κτίρια. Η διάσημη αρχιτέκτονας είχε σχεδιάσει δεκάδες κτήρια σε όλο τον κόσμο και υπήρξε η πρώτη γυναίκα, που τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο του Βασιλικού Ινστιτούτου Βρετανών Αρχιτεκτόνων.

Η Ζάχα Χαντίντ γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1950 στην κοσμοπολίτικη εκείνη την εποχή Βαγδάτη, γεγονός που συνετέλεσε καθοριστικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητά της. Ο πατέρας της ήταν πλούσιος επιχειρηματίας με καταγωγή από τη Μοσούλη και συνιδρυτής του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος, που πρέσβευε την εκλογίκευση και την κοινωνική δημοκρατία. Φοίτησε σε γαλλόφωνο καθολικό σχολείο στη γενέτειρά της και στη συνέχεια σπούδασε μαθηματικά στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού.

Ο άνθρωπος που την επηρέασε όσο κανένας άλλος ήταν ο Έλληνας καθηγητής της, Ηλίας Ζέγγελης, που της έμαθε να εμπιστεύεται ακόμη και την πιο αλλόκοτη διαίσθησή της , σύμφωνα με τα όσα είχε αναφέρει σε συνέντευξή της. Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή της είχε και ο μαθητής του Ζέγγελη, ο διάσημος Ολλανδός αρχιτέκτονας Ρεμ Κούλχαας, στο αρχιτεκτονικό γραφείο του οποίου στο Ρότερνταμ έκανε τα πρώτα της βήματα.

Το 1980 άνοιξε τα δικά της φτερά, ιδρύοντας το δικό της γραφείο στο Λονδίνο. Δύο χρόνια αργότερα τράβηξε το διεθνές ενδιαφέρον, παρότι η πρώτη της δουλειά για το Peak Leisure Club του Χονγκ Κονγκ δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Το 1994 ήλθε η πρώτη μεγάλη παραγγελία στο γραφείο της για τον σχεδιασμό ενός πυροσβεστικού σταθμού στην πόλη Βάιλ της Γερμανίας.

Το φουτουριστικό της σχέδιο, που εντασσόταν στη σχολή του «Αποδομισμού», εντυπωσίασε τους ομοτέχνους της, όχι όμως και τους πυροσβέστες. Το 2003, όταν έγιναν τα εγκαίνια του κέντρου τέχνης στο Σινσινάτι των ΗΠΑ, ο κριτικός των Τάιμς της Νέας Υόρκης έγραψε «το σπουδαιότερο κτίριο στις ΗΠΑ από την εποχή του τέλους του Ψυχρού Πολέμου». Η φήμη της είχε εκτοξευθεί.

Μάλιστα, έγινε η πρώτη γυναίκα που αναγνωρίστηκε με το βραβείο Pritzker το 2004 – το αντίστοιχο του Νομπέλ στην αρχιτεκτονική-, η Χαντίντ δημιούργησε τον δικό της κόσμο από τη δεκαετία του ’90 κατασκευάζοντας τον υπερδυναμικό πυροσβεστικό σταθμό της Vitra (1993, Weil am Rhein), το LF1 (1999, Weil am Rhein) και τον πύργο για σκι του Ινσμπουργκ (2002, Αυστρία).

Η ίδια, έδινε σημασία στη ροή και την κίνηση, στις φόρμες που επινοούσε, ενώ η γεωμετρία είναι μια επιστήμη που εκτιμούσε, ίσως ως κατάλοιπο από τις αρχικές σπουδές της στα μαθηματικά.

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου