Καθώς ξεκίναγε η συγγραφή αυτών των πρώτων γραμμών, θέλησα να κάνω ένα βήμα πίσω και να αποτίνω φόρο τιμής στον καλλιτέχνη που ενέπνευσε μια «εικόνα». «Πάντα ήθελα να κάνω μια μουσική η οποία θα επηρέαζε και θα ενέπνεε κάθε γενιά» είπε κάποτε ο Michael Jackson, προσθέτοντας με βεβαιότητα, «Ας το παραδεχτούμε, ποιος θέλει τη θνητότητα;».

Αναμφίβολα, πρώτα υπήρχε ο James Brown: «Όταν τον είδα να κινείται, γοητεύτηκα» είχε εξηγήσει. «Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα ήξερα ότι ήταν αυτό που ήθελα να κάνω για το υπόλοιπο της ζωής μου». Αλλά ο Michael ήταν κάτι παραπάνω από αυτό. Ήταν, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, μία ενοποιημένη ενέργεια και πράξη. Δημιούργησε προσωπικότητες για κάθε τραγούδι, άλμπουμ και βίντεο, και εμπνεύστηκε από ζωντανούς θρύλους του συνολικού κόσμου της Τέχνης, πόσο μάλλον της μουσικής.

«Αν μπορούσες να συνεργαστείς με οποιονδήποτε, ζωντανό ή νεκρό, ποιος θα ήταν αυτός;» τον ρώτησε το 2002 το περιοδικό Gold. «Ο Charlie Chaplin, τον οποίο αγαπώ τόσο πολύ», απάντησε. «Επίσης, ο Lawrence Olivier ήταν μια ιδιοφυΐα. Αυτοί οι δύο… και επίσης ο βασιλιάς, ο Brando». Υπάρχει ένα αξιόλογο blog της Annemarie Latour στο οποίο εξετάζεται το πώς οι ιστορίες της ζωής του Jackson και του Chaplin είναι αλληλένδετες. Στο Tramping With Chaplin καταδεικνύεται ότι η παιδική θλίψη και ο πόνος ήταν η σπίθα της έμπνευσης για να γίνουν κλόουν, ηθοποιοί και ερμηνευτές και οι δύο. Ο Michael συγκινημένος από αυτό ανέφερε στο USA Today του 2001: «Θα έπρεπε να δημιουργούμε τραγούδια καθώς εργαζόμασταν… αυτό είναι που δημιουργεί το μεγαλείο. Πρέπει να έχεις αυτή την τραγωδία, αυτό τον πόνο για να πιαστείς από αυτό και να εκκινήσεις. Αυτό είναι που κάνει έναν κλόουν σπουδαίο. Μπορείς να δεις ότι είναι πληγωμένος πίσω απ’ τη μεταμφίεση… Ο Chaplin το έκανε αυτό τόσο όμορφα, καλύτερα από τον καθένα. Μπορώ να «παίξω» αυτές τις στιγμές επίσης. Πέρασα μέσα από τη φωτιά πολλές φορές».
Σε μία πιο ελαφρά σημείωση, ο Fred Astaire ενέπνευσε στον Michael την αισθητική του καμπαρέ και τη χαρά επί της σκηνής. Η αγάπη μεταξύ αυτού του διδύμου είναι καλά τεκμηριωμένη: Ο Michael αφιέρωσε την αυτοβιογραφία του Moonwalk στον Astaire. Και προτού αναχωρήσει από αυτό το αεροπλάνο το 1987, ο Astaire είπε: «Δεν ήθελα να φύγω χωρίς να ξέρω ποιος θα ήταν ο απόγονος μου… Σε ευχαριστώ, Michael».

Το 1988, ο Michael Jackson έδωσε στον εαυτό του μία θέση στο βιβλίο Guinness των Παγκόσμιων Ρεκόρ για τον καθορισμό ενός νέου ρεκόρ συμμετοχής, όταν έκανε την πρώτη συναυλία απ’ τις επτά στο στάδιο του Wembley στο Λονδίνο της Αγγλίας. Οι συναυλίες της Bad World Tour παρακολουθήθηκαν από 504.000 θαυμαστές, καταρρίπτοντας το ρεκόρ το οποίο κατείχαν προηγουμένως οι Genesis. Η ζήτηση των εισιτηρίων για τις συγκεκριμένες ημερομηνίες ξεπέρασαν το 1.5 εκατ. κόσμου, αρκετό για να γεμίσει το 72.000 θέσεων χωρητικότητας γήπεδο περισσότερο από 20 φορές.

Ο Jackson δεν μπορούσε να κάνει λάθος. Με την χορηγία της Pepsi και διάρκεια 16 μηνών, η παγκόσμια περιοδεία του Bad βρήκε τον τραγουδιστή να πραγματοποιεί 123 συναυλίες μπροστά σε ένα συνολικό κοινό των 4.4 εκατ. θαυμαστών στις 15 χώρες που επισκέφθηκε. Όταν η περιοδεία ολοκληρώθηκε είχε συγκεντρώσει συνολικά 125 εκατ. δολάρια, προσθέτοντας δύο νέα ρεκόρ στο Guinness World Records για τη μεγαλύτερη κερδοφόρο περιοδεία στην ιστορία και για την περιοδεία με το μεγαλύτερο ακροατήριο.

Ο τότε μάνατζερ του Jackson, Frank DiLeo, είχε ανακοινώσει το σχέδιο του τραγουδιστή να ξεκινήσει μία παγκόσμια σόλο περιοδεία τον Ιούνιο του 1987, με τις πρώτες ημερομηνίες στην Ιαπωνία, να σηματοδοτούν τις πρώτες εμφανίσεις του Jackson στη χώρα από το 1973 ως μέλος των The Jackson 5. Όταν ο Jackson έφτασε στο Διεθνές Αεροδρόμιο Narita του Τόκιο περισσότεροι από 600 δημοσιογράφοι, τεχνικά συνεργεία, φωτογράφοι και θαυμαστές τον υποδέχτηκαν. Ένα jumbo jet χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά 22 φορτηγών εξοπλισμού, μαζί με τη συνοδεία του Jackson, συνολικά 132 για την περιοδεία. Το σετ της σκηνής περιλάμβανε 700 φώτα, 100 ηχεία, 40 λέιζερ, τρείς καθρέφτες και δύο οθόνες ύψους 731-548 μέτρων.

Κάθε βράδυ στη περιοδεία η τότε άγνωστη Sheryl Crow (η οποία εργαζόταν ως δεύτερη φωνή) θα συμμετείχε στο ντουέτο του Michael «I Just Can’t Stop Loving You«.

 

 

 

Αλλά φτάνει πια με τα βαρετά γεγονότα, ας μιλήσουμε για τον Bubbles. Ναι, το κατοικίδιο ζώο του, τον χιμπατζή Bubbles, ο συνεχής σύντροφος του Jackson. Ο Jackson είχε υιοθέτησε το νεαρό πρωτεύον από μία ερευνητική εγκατάσταση του Τέξας στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ζούσε με τον Jackson στο ράντζο του, την «Neverland», όπου κοιμόταν σε ένα παχνί στο υπνοδωμάτιο του Jackson, έτρωγε στο τραπέζι, φορούσε πάνα, έτρωγε ζαχαρωτά στην κινηματογραφική αίθουσα της Neverland και ανακουφιζόταν στην προσωπική τουαλέτα του Jackson. Ο Jackson και ο Bubbles συχνά φορούσαν πανομοιότυπα ρούχα.

Στην αρχή της περιοδείας Bad, ο Bubbles πήρε μια ξεχωριστή πτήση από τις Η.Π.Α. και όταν έφτασε στο Διεθνές Αεροδρόμιο Narita τον υποδέχθηκαν περισσότεροι από 300 άνθρωποι. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ιαπωνία, ο Jackson εξέπληξε τον κόσμο, παίρνοντας το ζώο μαζί του στο τσάι που θα έπινε με τον Ιάπωνα Δήμαρχο. Και γιατί όχι;

Υπάρχουν όμως και άλλα: Ο Bubbles είχε καθίσει στο στούντιο για την ηχογράφηση του άλμπουμ Bad (μαζί με το φίδι του Jackson), και είχε τον δικό του σωματοφύλακα και πράκτορα. Σύμφωνα με κάποιες αναφορές, ο τραγουδιστής, είχε διδάξει στον χιμπατζή πώς να κάνει το moonwalk. Τώρα αυτό θα μου άρεσε να το δω!

Δυστυχώς, ο Bubbles καθώς ωρίμαζε ηλικιακά, έγινε ένας επιθετικός ενήλικας χιμπατζής, ακατάλληλος ως ζώο συντροφιάς και στάλθηκε σε ένα καταφύγιο ζώων στη Καλιφόρνια, όπου και προσπάθησε να αυτοκτονήσει. Ωστόσο, ο Michael κρατούσε την επαφή με τον πρώην-καλύτερο φίλο του. Στα γενέθλια του Bubbles, ο Michael είχε διοργανώσει ένα πάρτι και προσκάλεσε μερικά «ζώα διασημοτήτων» συμπεριλαμβανομένου του Cheetah, του χιμπατζή του Tarzan, και τα σκυλιά -αστέρια του κινηματογράφου- Benji και Lassie.

Δυστυχώς ο Bubbles, κάπου στη ηλικία των τριάντα, κατοικεί στο Κέντρο για Μεγάλους Πιθήκους στη Φλόριντα, χωρίς να γνωρίζει ότι ο πρώην ιδιοκτήτης του έχει πάει για ένα μακρύ moonwalk στον ουρανό εδώ και 8 χρόνια. Περνάει το χρόνο του στο να κρέμεται με μία ομάδα έξι άλλων χιμπατζήδων. Μεταξύ των αγαπημένων του πραγμάτων είναι η κατανάλωση γλυκών πατατών, η ζωγραφική και διδάσκοντας όλους τους άλλους της παρέας του πώς να κάνουνε το moonwalk. Προφανώς, συχνά ακούγεται ότι ο Bubbles τους περιπλέκει με τις ιστορίες των περιπετειών του από εκείνη την περιοδεία του Bad το 1987, και ένας μεγάλος αριθμός εκδοτών έχουν δηλώσει ότι έχει προσφερθεί στον χιμπατζή μια προμήθεια μπανάνας για όλη του τη ζωή σε περίπτωση που αποφασίσει να εκδώσει τα «απομνημονεύματα» του για την εποχή και τη ζωή του με τον Michael Jackson. Ή, μήπως, το τελευταίο το «τράβηξα» λίγο παραπάνω;

Με τον Michael Jackson, ήταν και θα είναι συχνά δύσκολο να διαχωρίσεις το μύθο από την πραγματικότητα…

Φωτογραφίες: Απ’ το προσωπικό αρχείο του Κωνσταντίνου Δίγκα.

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου