Πολλοί την αποκαλούν «Αρχόντισσα των Κυκλάδων» και δικαιολογημένα. Η Ερμούπολη σε μαγεύει με τον κοσμοπολίτικο αέρα της και τη σπουδαία αρχιτεκτονική της από την πρώτη στιγμή που την αντικρίζεις από το κατάστρωμα του πλοίου. Είναι πραγματικά μία αρχόντισσα, μία «κυρία».

Αποτελεί την πρωτεύουσα την πανέμορφης Σύρου και έδρα της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νησιού και είναι γνωστή για τον σημαντικό λιμένα της, αφού τον 19ο αιώνα κυριάρχησε στο χώρο της Ανατολικής μεσογείου ως ένα από τα σπουδαιότερα λιμάνια.

Από απόσταση μπορεί κανείς να διακρίνει δύο λόφους στο σχηματισμό της πόλης. Στα αριστερά, λοιπόν, διακρίνεται η Μητρόπολη των Καθολικών, ο Άγιος Γεώργιος, που δεσπόζει στο ψηλότερο σημείο του λόφου της Άνω Σύρου, και στο λόφο δεξιά εντοπίζεται ο Ορθόδοξος Ι.Ν. Αναστάσεως του Σωτήρος.

Φυσικά, η Σύρος δε θα μπορούσε παρά να είναι μοναδική ακόμα και στο θρησκευτικό τομέα. Εδώ συνυπάρχουν αρμονικά Ορθόδοξοι και Καθολικοί και το νησί αποτελεί έναν από τους ελάχιστους τόπους παγκοσμίως όπου, με ειδική άδεια από τον Πάπα, εορτάζεται ταυτόχρονα το Πάσχα Ορθόδοξων και Καθολικών, μέσα σε ένα μοναδικό κλίμα αγάπης. Στη Σύρο υπάρχει επίσης μεγάλος αριθμός καθολικών ναών και ξωκλησιών σε όλες τις περιοχές του νησιού. Δεδομένου ότι τα τρία τέταρτα του Καθολικού κλήρου και των μοναχών στην Ελλάδα προέρχονται από τη Σύρο, το νησί αποτελεί το γνωστότερο κέντρο της Καθολικής Εκκλησίας στη χώρα.

Στην πόλη υπάρχουν πολλοί σημαντικοί ναοί, όμως δύο που πρέπει σίγουρα να αναφέρουμε είναι αυτός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ο οποίος αποτελεί τη Μητρόπολη (Ορθόδοξη) της Ερμούπολης, και αυτός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Αυτό που ξεχωρίζει στο ναό της Κοιμήσεως είναι η αυθεντική εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (χρονολογείται περί το 1562-1564) που έχει φιλοτεχνήσει ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco) και καθιστά το ναό ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Σύρου.

Αν βέβαια επισκεφθείτε την Ερμούπολη, πρέπει οπωσδήποτε να βρεθείτε και στην κεντρική πλατεία της πόλης, την πλατεία Μιαούλη. Εκεί δεσπόζει το δημαρχιακό μέγαρο, το οποίο αποτελεί, πραγματικά, ένα αρχιτεκτονικό στολίδι. Κατασκευάστηκε μεταξύ 1875 και 1891 και σχεδιάστηκε από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ.

Πίσω από την πλατεία Μιαούλη βρίσκεται ένα έμβλημα της οικονομικής και πολιτιστικής ανάπτυξης της πόλης, το Θέατρο Απόλλων. Κατασκευάστηκε το 1862-1864, σε σχέδια του διάσημου Ιταλού αρχιτέκτονα Πιέτρο Σαμπό και θεωρείται από πολλούς μικρογραφία της Σκάλας του Μιλάνου όμως η άποψη αυτή είναι ανακριβής καθώς η σχεδίαση του είναι επηρεασμένη από τέσσερα τουλάχιστον ιταλικά πρότυπα.

Δεν πρέπει επίσης να παραλείψετε μια βόλτα στα γραφικά σοκάκια της Άνω Σύρου, μια περιήγηση στα αρχοντικά που δεσπόζουν στην αριστοκρατική συνοικία Βαπόρια, και επισκέψεις στη δημοτική βιβλιοθήκη και τα αξιοθαύμαστα μουσεία του νησιού.

Όμως, μια επίσκεψη στη Σύρο δεν είναι ολοκληρωμένη αν δε δοκιμάσετε το έδεσμα για το οποίο φημίζεται το νησί, το συριανό λουκούμι. Την τέχνη του λουκουμιού την έφεραν στη Σύρο από την Κωνσταντινούπολη Χιώτες τεχνίτες, οι οποίοι πρόσθεσαν στη συνταγή τη χιώτικη μαστίχα. Το συριανό λουκούμι έχει γεύση μοναδική και δε συγκρίνεται με τα λουκούμια που θα βρείτε στην υπόλοιπη Ελλάδα. Αυτό, άλλωστε, θα το διαπιστώσετε από τα πρώτα κιόλας λεπτά στο νησί, καθώς, μόλις αποβιβαστείτε από το πλοίο, θα σας περιμένουν πωλητές λουκουμιών στο λιμάνι, διαφημίζοντας το συριανό λουκούμι και προσφέροντάς σας να δοκιμάσετε.

Η ιστορία της «Αρχόντισσας των Κυκλάδων»

Η πόλη άρχισε να κατοικείται από πρόσφυγες που ήρθαν σταδιακά, μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, από τη Χίο, τα Ψαρά, τη Σάμο και την Κάσο. Πέρυσι (2016) μάλιστα, η πόλη γιόρτασε τα 190 χρόνια από την ονοματοδοσία της. Το όνομα της πόλης αποφασίστηκε με ιδιαίτερα πρωτότυπο τρόπο, σε συμβούλιο που έγινε το 1826 από τους πρώτους κατοίκους της πόλης έξω από τον ναό της Μεταμορφώσεως και ονομάστηκε Ερμούπολη προς τιμήν του αρχαίου θεού του εμπορίου, Ερμή.

Για να κατανοήσετε τη σημαντικότητα και το μεγαλείο της πρωτεύουσας του Νοτίου Αιγαίου, η πόλη αποτέλεσε το σημαντικότερο διαμετακομιστικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου, ήταν δηλαδή το λιμάνι όπου έπιαναν τα ξένα πλοία και μέσω αυτού γινόταν το εμπόριο με την υπόλοιπη Ελλάδα, Ρωσία και Ανατολή. Μέχρι το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα ήταν το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας.

Μεταξύ 1840 και 1880, η «Πόλη του Ερμή» αναπτυσσόταν ραγδαία και έφτασε το 1856 να αναφέρεται ως η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη, μετά την Αθήνα, σε πληθυσμό. Η πόλη άρχισε να παρακμάζει μετά το 1880, με την άνοδο του λιμανιού του Πειραιά, όμως ποτέ δεν έχασε την αίγλη και τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της.

Αυτό το καλοκαίρι η Ερμούπολη σας περιμένει να την ανακαλύψετε και να μαγευτείτε από την ιδιαίτερη ομορφιά της.

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου