Πολλά τραγούδια έχουν γραφτεί για την Θεσσαλονίκη. Κάθε γειτονία της έχει την δικία της ιστορία, έχει κάτι να σου πει. Έτσι κι εγώ, ένα απόγευμα, πήρα την φωτογραφική μου μηχανή και πήγα να αποτυπώσω τις ιστορίες κάποιων απ’ τις γειτονιές του κέντρου της Θεσσαλονίκης. Μια πλακόστρωτη οδός που θυμίζει κάτι απ’ τα παλιά, αλλά και με το σύγχρονο αέρα της εποχής. Το όνομα της Ικτίνου. Θα την βρείς δίπλα στην μεγάλη και γνωστή Τσιμισκή. Πολλοί τουρίστες, Έλληνες και ξένοι δεν της δίνουν ιδιαίτερη σημασία. Για εμάς τους Θεσσαλονικείς όμως εχει μεγάλη σημασία… Στην αρχή της, θα δεις τα εστιατόρια και τα ταχυφαγεία που οι μυρωδίες από τα πεντανόστημα εδέσματα, θα σου αφήσουν μια τρελή γεύση στον ουρανίσκο σου. Στην συνέχεια, υπάρχουν τα καφέ, που το καθένα έχει το στυλ του και την δική του προσωπικότητα. Σε αυτόν τον πεζόδρομο θα δεις αρκετό κόσμο ή καλύτερα θα δείς πολλούς φοιτητές.  Όποια ώρα και να περάσεις θα δεις φοιτητές να ειναι με μια μπύρα, ενα χυμό ή ένα ποτό στο χέρι να κάθονται στα παγκάκια, στα πεζούλια ή και στο γκαζόν, να μιλούν με τις παρεές τους και να διασκεδάζουν με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο.

Προχωρώντας προς τα «πάνω» συναντάμε μπροστά μας την πλατεία της Αγίας Σοφίας. Ένα μέρος που λίγο πολύ όλοι μας έχουμε δώσει ραντεβού εκεί. (Και) εδώ θα δεις παιδιά, φοιτητές αλλά και μεγαλύτερες ηλικίες, να είναι όλοι αυτοί, διασκορπισμένοι στο προαύλιο του Ναού της Αγίας Σοφίας. Άλλοι με την παρέα τους, άλλοι με το σκύλο τους και κάποιοι μόνοι. Με ένα κοινό όλοι τους, μια στιγμή παύσης από το άγχος της καθημερινότητας.

Στο τέλος της βόλτας μου κατέληξα στην πλατεία Ναυαρίνου. Μια πλατεία που τα έχει όλα, φαγητό, καφετέριες, εμπορικά μαγαζία και πολύ πολύ κόσμο. Είναι και αυτό ένα σημείο για συναντήσεις. Ένα ακόμη “στέκι” φοιτητών και όχι μόνο. Είναι μια πλατεία με το δικό της αέρα. Διαφορετική από τις άλλες πλατείες του κέντρου της Θεσσαλονίκης. Θα σε κάνει να θες να την περπατήσεις όλες τις ώρες τις ημέρας. Μια πλατεία εναλλακτική που σε άλλους αρέσει και σε άλλους όχι. Δεν παύει, όμως, να είναι κομμάτι του Κέντρου της Θεσσαλονίκης που αξίζει να το ζεις κάθε μέρα!

Φωτογραφίες, Κείμενο, Νίκος Καλέντζης

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου