Με απόφαση της Σουηδικής Ακαδημίας, ο ιαπωνικής καταγωγής μυθιστοριογράφος τιμήθηκε για το συγγραφικό του έργο με την υψηλότερη λογοτεχνική διάκριση παγκοσμίως.

Την Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου, ανακοινώθηκε από τη Σουηδική Ακαδημία ο νικητής του φετινού βραβείου Νόμπελ, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον 62χρονο Καζούο Ισιγκούρο, έναν από τους πιο δημοφιλείς σύγχρονους συγγραφείς φαντασίας στον αγγλόφωνο κόσμο.

Όπως σημείωσε η Σουηδική Ακαδημία, τιμήθηκε για «μυθιστορήματα μεγάλης συναισθηματικής έντασης, που αποκαλύπτουν την άβυσσο κάτω από την απατηλή μας αίσθηση της σύνδεσης με τον κόσμο».

Ο ίδιος βρέθηκε προ εκπλήξεως, όπως φάνηκε από τις δηλώσεις που έκανε μετά την ανακοίνωση: «Ήταν το απόλυτο χάος. O ατζέντης μου τηλεφώνησε για να μου πει πως φαίνεται ότι μάλλον με ανακοίνωσαν τον φετινό νικητή του βραβείου Νόμπελ αλλά υπάρχουν τόσες «κατασκευασμένες» ειδήσεις στις μέρες μας, που είναι δύσκολο να γνωρίζουμε ποιον ή τι να πιστέψουμε γι’ αυτό δε το πίστευα μέχρι που άρχισαν να μου τηλεφωνούν δημοσιογράφοι και να μαζεύονται έξω από το σπίτι μου.»

Στη συνέχεια ανέφερε: «Είναι μία εξαιρετική τιμή, κυρίως επειδή σημαίνει ότι βρίσκομαι στα χνάρια των μεγαλύτερων συγγραφέων που έχουν ζήσει. Ο κόσμος βρίσκεται σε μία αρκετά αβέβαιη στιγμή και ελπίζω ότι όλα τα βραβεία Νόμπελ μπορούν να γίνουν η δύναμη για κάτι θετικό στον κόσμο».

«Με λίγα λόγια, ο Καζούο Ισιγκούρο είναι ένας συνδυασμός της Τζέιν Όστεν και του Φραντς Κάφκα, με κάποια στοιχεία του Μαρσέλ Προυστ,» δήλωσε η γραμματέας της Σουηδικής Ακαδημίας, Σάρα Ντάνιους.

Ο Ισιγκούρο γεννήθηκε στο Ναγκασάκι (Ιαπωνία) στις 8 Νοεμβρίου 1954. Σε ηλικία πέντε ετών μετακόμισε μόνιμα στη Βρετανία. Το 1974 ξεκίνησε σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Κεντ και αποφοίτησε το 1978 με πτυχίο στην αγγλική φιλολογία και φιλοσοφία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας και έλαβε το μεταπτυχιακό του στην δημιουργική γραφή το 1980.

Είναι ολιγογράφος καθώς, στα 62 του χρόνια, έχει ολοκληρώσει μόλις οκτώ βιβλία. Το 1982 κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Η χλωμή θέα των λόφων». Ακολούθησαν τα: «Ένας καλλιτέχνης του ρευστού κόσμου» (1986), «Τ’ απομεινάρια μιας μέρας» (1989), «Ο απαρηγόρητος» (1995), «Τότε που ήμασταν ορφανοί» (2000), «Μη μ’ αφήσεις ποτέ» (2005), «Νυχτερινά» (2009) και «Ο θαμμένος γίγαντας» (2015).

Τα μυθιστορήματά του (με εξαίρεση το «Ο θαμμένος γίγαντας») είναι γραμμένα σε πρώτο πρόσωπο και οι αφηγητές συχνά εμφανίζουν ανθρώπινες αποτυχίες. Η τεχνική του Ισιγκούρο είναι να επιτρέπει σε αυτούς τους χαρακτήρες να αποκαλύπτουν τα σφάλματά τους σιωπηρά, κατά την διάρκεια της αφήγησης. Έτσι ο συγγραφέας παρουσιάζει ένα αίσθημα πάθους, επιτρέποντας στον αναγνώστη να δει τα ελαττώματα του αφηγητή, ενώ ταυτόχρονα έλκεται και συμπάσχει με αυτόν. Αυτό το πάθος προέρχεται συχνά από τις πράξεις του αφηγητή ή συχνότερα από την αδράνειά του.

Τα μυθιστορήματα του Ισιγκούρο συνήθως ολοκληρώνονται χωρίς καμιά επίλυση. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χαρακτήρες του, ανήκουν στο παρελθόν και παραμένουν ανεπίλυτα. Έτσι ο Ισιγκούρο ολοκληρώνει πολλά από τα μυθιστορήματά του με έναν τόνο μελαγχολικής παραίτησης. Οι χαρακτήρες του αποδέχονται το παρελθόν τους και το τι έχουν κάνει, ανακαλύπτοντας τυπικά ότι αυτή η συνειδητοποίηση φέρνει το τέλος της ψυχικής αγωνίας.

Ο Ισιγκούρο έχει λάβει τέσσερις υποψηφιότητες για βραβείο Μπούκερ και έχει κερδίσει ένα βραβείο το 1989 για το μυθιστόρημά του «Τ’ απομεινάρια μιας μέρας». Το μυθιστόρημά του «Μη μ’ αφήσεις ποτέ» θεωρήθηκε από το περιοδικό «Time» ως το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς (2005) και το συμπεριέλαβε στη λίστα με τα «100 Καλύτερα Μυθιστορήματα, γραμμένα στην Αγγλική Γλώσσα από το 1923 έως το 2005». Το 2008 η εφημερίδα «The Times» κατέταξε τον Ισιγκούρο στην 32η θέση στην λίστα με τους «50 καλύτερους Βρετανούς συγγραφείς από το 1945».

Νένα Πασβάντη, Δημοσιογράφος

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.