Δύο γενιές οι Μεσσήνιοι,ήσαν είλωτες των Σπαρτιατών,ποτέ όμως δεν έπαψε μέσα τους να
φλογίζει ο πόθος για ελευθερία και απλά περίμεναν την ευκαιρία η οποία τους δόθηκε το 682 π.Χ Μετά από έναν καταστρεπτικό σεισμό που ισοπέδωσε την Σπάρτη και της επέφερε πολλά θύματα ένας νέος ονόματι Αριστομένης, ο οποίος κρατούσε από την βασιλική γενιά,ξεσήκωσε τους συμπατριώτες του.

Τα Σπαρτιατικά στρατεύματα κατοχής,αιφνιδιάστηκαν και,στην ορμή τους,οι Μεσσήνιοι, φτάσανε στα όρια της Λακεδαίμονος και ένα πρωί, με τρόμο οι Σπαρτιάτες, είδαν μια επιγραφή στον ναό της Χαλκιοίκου Αθηνάς: «ΤΗΝ ΑΣΠΙΔΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ Ο ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΛΑΦΥΡΑ ΤΩΝ ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ.»
Ευθύς αμέσως,ζήτησαν χρησμό από το μαντείο των Δελφών.Η Πυθία απήντησε: «ΘΑ ΣΩΘΕΙΤΕ ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΘΗΝΑΙΟ ΣΤΡΑΤΗΓΟ.»

Στρατηγό ζήτησαν,αλλά ποιητή τους έστειλαν οι Αθηναίοι,τον κουτσό Τυρταίο από τις
Αφίδνες. Κάποτε, ένας ποιητής,αξίζει περισσότερο από τον καλύτερο στρατηγό. Τα ποιήματα του Τυρταίου,εμψύχωσαν τους Σπαρτιάτες, βοήθησαν στην αποκατάσταση της τάξης και στην μεγάλη αντεπίθεση. Ο Αριστομένης νικήθηκε και κλείστηκε στο οχυρό Είρα. Αιχμαλωτίστηκε όμως σε μία από τις επιθετικές εξόδους του. Οι Σπαρτιάτες,τον έριξαν στον Καιάδα,για καλή του τύχη όμως, έπεσε σε πτώματα και γλίτωσε. Ακολουθώντας μια αλεπού,βρήκε την διέξοδο, ενώθηκε με τους συμπολεμιστές του και συνέχισε τον αγώνα.Μάταια όμως. Η επανάσταση έσβησε, όσοι Μεσσήνιοι μπόρεσαν έφυγαν μακριά,οι δε είλωτες, απελευθερώθηκαν περί το 368 από τον Θηβαίο στρατηγό, Επαμεινώνδα.

Βασίλης Δεληβέρης, Συντάκτης

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου