Η λεγεώνα, ήτανε η κύρια μονάδα κρούσεως των αρχαίων Ρωμαίων. Η συνηθισμένη της δύναμη, κυμαινόταν μεταξύ 5000 και 6000 ανδρών βαρέως οπλισμένων και ο διοικητής της ονομαζόταν ταξίαρχος,ο οποίος έπρεπε να είχε υπηρετήσει τουλάχιστον 6 χρόνια ως χιλίαρχος,διοριζόταν δε από την σύγκλητο. Χωριζόταν σε 10 ισομερείς κοόρτεις, οι επικεφαλής των οποίων,λεγόντουσαν εκατόνταρχοι και ήτανε συνήθως επίλεκτοι στρατιώτες.

Οι λεγεώνες, απαρτιζόντουσαν αποκλειστικά από Ρωμαίους πολίτες, στοιχείο που εξασφάλιζε την ομοιογένεια και την πειθαρχία. Η τελευταία ήτανε τόσο αυστηρή, ώστε να αναφέρονται περιστατικά στα οποία τιμωρήθηκαν τέτοιες μονάδες όπου βοήθησαν τμήματα σε μάχη χωρίς διαταγή παρά επειδή υπήρξαν περιστάσεις υποχώρησης.

Ο τρόπος μάχης, ήταν αυτός της φάλαγγας. Οι πρώτες έξι σειρές,ήτανε από λογχοφόρους, ενώ από πίσω, αναπτυσσόντουσαν οι επίλεκτοι με το ιππικό, να καλύπτει τα πλευρά. Πίσω τους ήτανε οι ελαφρά οπλισμένοι, οι πελταστές.

Οι λεγεωνάριοι, διακρινόντουσαν για την φυσική τους κατάσταση. Η εκπαίδευση η οποία κρατούσε 3 χρόνια για να αφομοιώσουν τις τεχνικές μάχης τους καθιστούσε στο τέλος ικανούς να πραγματοποιούνε συνεχείς ημερήσιες πορείες 23 χιλιομέτρων με πλήρη πανοπλία, η οποία ζύγιζε περί τα 40 κιλά. Αυτό ακριβώς, παρέσυρε κάποιους ιστορικούς να παρομοιάζουν τον Ρωμαϊκό στρατό με αυτόν του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή ακόμα και των Σπαρτιατών.

Η συντήρηση των λεγεώνων γινότανε αποκλειστικά από το κράτος επειδή δε συνιστούσε επαγγελματικό στρατό, όποιος ήθελε να καταταγεί υπηρετούσε τουλάχιστον 16 χρόνια με ανώτατο όριο τα 20. Η μηνιαία αποζημίωση του λεγεωνάριου, ήτανε 255 δηνάρια ακαθάριστα, μιας και τμήμα αυτών παρακρατούνταν για συντήρηση οπλισμού και τροφοδοσία, ενώ το κράτος του εξασφάλιζε σύνταξη μετά την αποστρατεία του. Φαινομενικά μικρή η αμοιβή των πολεμιστών αυξανόταν όμως στο πολλαπλάσιο με ειδικά επιδόματα σε κάθε πολεμική σύρραξη, ενώ οι λεγεωνάριοι είχανε το απεριόριστο στην λαφυραγώγηση και την λεηλασία επί των νικημένων.

Η λεγεώνα, είχε πολλούς βοηθητικούς είτε ελεύθερους πολίτες με μισθό είτε -συνηθέστερα- σκλάβους χωρίς αμοιβή.

 

Βασίλης Δεληβέρης, Συντάκτης

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.