Με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα Ραδιοφώνου, 13 Φεβρουαρίου, όλοι θυμόμαστε τον Χρήστο Τσιγγιρίδη, ηλεκτρολόγος μηχανικός, πατέρας και ιδρυτής της τεχνογνωσίας και τεχνολογίας της μικροφωνικής εγκατάστασης που δημιούργησε την εγκατάσταση του πρώτου ηχητικού συστήματος της Βουλής των Ελλήνων και τον πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια με έδρα τη Θεσσαλονίκη.

Όπως γνωρίζουμε, η UNESCO καθιέρωσε την 13η Φεβρουαρίου ως Παγκόσμια Ημέρα του Ραδιοφώνου μετά από την πρόταση της Ισπανικής Ακαδημίας Ραδιοφώνου, στις 29 Σεπτεμβρίου 2011. Η μέρα αυτή καθιερώθηκε με στόχο να τιμηθεί η πρώτη ημέρα που λειτούργησε το ραδιόφωνο του ΟΗΕ, το 1946.


Η συγκεκριμένη παγκόσμια ημέρα μας υπενθυμίζει πόσο σημαντικό είναι το ραδιόφωνο ως Μέσο Μαζικής Επικοινωνίας από την πρώτη ημέρα λειτουργίας του μέχρι και σήμερα. Σημαντικό ρόλο σε αυτό έχει παίξει ο Χρήστος Τσιγγιρίδης και το όραμα του. Συγκεκριμένα, ήρθε στη Θεσσαλονίκη με στόχο να κάνει πραγματικότητα το όραμα του για την ίδρυση ραδιοφωνικού σταθμού.

Η πρώτη ραδιοφωνική εκπομπή έγινε το 1927 με την έναρξη της Β’ΔΕΘ από την Ναυτική Κεραία του Λευκού Πύργου. Το θέμα ήταν η 25η Μαρτίου και η εθνική εορτή, έχοντας περιεχόμενο Εθνικό Ύμνο, προσευχή, πατριωτική ομιλία και εμβατήρια. Το 1928, οι παλιοί σταθμοί της Γερμανίας αναβαθμίστηκαν και προχωρά σε υποθήκη του σπιτιού του Τσιγγιρίδη. Αμέσως μετά, εγκαθιστά στην Γ’ΔΕΘ πομπό του Μουλάκερ της Στουτγάρδης 1.5KW. Έτσι, ξεκίνησε και η λειτουργία του πρώτου ραδιοφωνικού σταθμού της Ελλάδας, των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης παράλληλα και με την έναρξη της Γ’ΔΕΘ το φθινόπωρο του 1928. Ωστόσο, οι αυστηρές νομοθεσίες που υπήρξαν δεν επέτρεπαν εκπομπές εκτός από την περίοδο της ΔΕΘ. Ο Τσιγγιρίδης έκανε αρκετές απόπειρες με σκοπό να πάρει άδεια διαρκούς λειτουργίας χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Ο σταθμός λειτουργούσε με έσοδα του ίδιου και των διαφημίσεων.

Η εξέλιξη όμως του σταθμού δεν ήταν και τόσο καλή. Όταν άρχισε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, παρενέβαλε στοχευμένα παράσιτα στον προπαγανδιστικό φασιστικό ραδιοφωνικό σταθμό του Μπάρι. Αργότερα, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο πομπός κατασχέθηκε και ο Τσιγγιρίδης μπήκε φυλακή. Η φυλάκιση του δεν κράτησε αρκετά καθώς οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν μόνοι τους τον σταθμό. Ένας ακόμη λόγος για την αποφυλάκιση τους ήταν ότι τον χρειάζονταν για να κάνουν προπαγάνδα.

Αποτέλεσμα εικόνας για χρηστος τσιγγιρίδης
Όταν έγινε η απελευθέρωση, ο Μάρκος Βαφειάδης έγινε ο νέος ιδιοκτήτης του σταθμού για μικρό χρονικό διάστημα μέχρι που επέστρεψε στα χέρια πάλι του παλιού. Αυτήν την φορά κατάφερε να πάρει άδεια συνεχούς λειτουργίας προσωρινά. Μια απρόσμενη εξέλιξη έδωσε τέλος στο ραδιόφωνο καθώς το Εθνικό ίδρυμα Ραδιοφωνίας απαλλοτριώνει τον σταθμό του Τσιγγιρίδη και στη θέση του βάζει έναν αγγλικό στρατιωτικό πομπό MARCONI C-43 250 WATT, στην εγκατάσταση βραχέων ΤΤΤ στην Δόξα Τριανδρείας, με στούντιο στο Σπίτι του Στρατιώτη στο στρατιωτικό θέατρο της Θεσσαλονίκης, όπου εγκαινιάζεται ο κρατικός Σταθμός την 1η Μαρτίου 1947. Όλα αυτά επέδρασαν αρνητικά στον Τσιγγιρίδη καθώς έμεινε άνεργος αφού εξαγοράστηκαν τα μηχανήματα του και δεν αξιοποιήθηκε η τεχνογνωσία και η εμπειρία του.

Όλες οι υποσχέσεις που του είχαν δοθεί, δεν τηρήθηκαν ποτέ, ούτε αποζήμίωση έλαβε για την απαλλοτρίωση του σταθμού. Πέθανε τον ίδιο χρόνο και κηδεύτηκε με τιμές που δεν έλαβε ποτέ όσο ζούσε. Και τότε, εγκαινιάστηκε ο πρώτος Ραδιοφωνικός Σταθμός της Θεσσαλονίκης από το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας.

Δήμητρα Τάγκα, Δημοσιογράφος

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου