Ο Στίβεν Χόκινγκ γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1942 στην Οξφόρδη της Αγγλίας. Καταγόταν από πολύ φτωχή οικογένεια και τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα. Παρόλο που δεν ήταν ποτέ καλός μαθητής, κατά την εφηβεία του, με λίγη βοήθεια από φίλους, κατασκεύασε έναν υπολογιστή που έλυνε απλές μαθηματικές εξισώσεις. Στα 17 του εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης όπου σπούδασε Φυσική, και πιο συγκεκριμένα Κοσμολογία. Ακολούθησε διδακτορικό στην Κοσμολογία στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και το 1968 γίνεται μέλος του Ινστιτούτου Αστρονομίας του Κέιμπριτζ. Από το 1973 και ύστερα, ακολουθούν δημοσιεύσεις επιστημονικών εργασιών και βιβλίων με κύρια θεματολογία το Σύμπαν και τις Μαύρες Τρύπες. Ο διάσημος αστροφυσικός και καθηγητής υποστήριξε ότι οι μαύρες τρύπες δεν είναι αυτό που νομίζαμε έως σήμερα. Δεν αποτελούν παγίδες και φυλακές για τα αντικείμενα που χάνονται στο σκοτάδι, αντίθετα, είναι πύλες που οδηγούν σε ένα άλλο σύμπαν. Η θεωρία του για τις μαύρες τρύπες άλλαξε ριζικά τον τρόπο που τις αντιμετωπίζουν οι επιστήμονες, ενώ η προσέγγισή του στα βιβλία του έφερε πιο κοντά την επιστήμη στους απλούς ανθρώπους, γεγονός που συνέβαλε στην ευρύτερη αναγνώρισή του από όλη την υφήλιο. Ακολούθησαν πολλές διακρίσεις για το ερευνητικό έργο του από τον επιστημονικό κόσμο και όχι μόνο, ενώ παράλληλα συνεχίστηκε η συγγραφή βιβλίων με μερικά από τα πιο γνωστά: ‘A Brief History of Time’, ‘The Universe in a Nutshell’, και ‘A Briefer History of Time’ . Ο Στίβεν Χόκινγκ παρευρέθη σε πολλές επιστημονικές ομιλίες και συνέδρια ως τιμώμενο πρόσωπο, προβλήθηκε από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας για το σπουδαίο έργο του και έκανε επιλεκτικές εμφανίσεις σε ταινίες του κινηματογράφου και σειρές.

P

Το σπουδαίο επιστημονικό έργο και η αναγνωρισιμότητά του αποτελούν μόνο τη μία όψη του νομίσματος. Από πολύ νεαρή ηλικία, μόλις στα 21 του χρόνια, διαγνώστηκε με αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS), μία προοδευτική νευροεκφυλιστική πάθηση που επηρεάζει τα νευρικά κύτταρα στον εγκέφαλο και στην σπονδυλική στήλη, η οποία οδηγεί σε απώλεια ελέγχου των μυών και τελικά, παράλυση. Τα νέα της ασθένειάς του καταρράκωσαν τον ίδιο και την οικογένειά του. Ωστόσο, η πιθανότητα ενός πρόωρου θανάτου τον έκανε να κινητοποιηθεί στη ζωή και να δώσει τον καλύτερό του εαυτό σε ό,τι μπορούσε να κάνει.

Όσον αφορά την προσωπική του ζωή, παντρεύτηκε και χώρισε δύο φορές, έχοντας αποκτήσει τρία παιδιά από τον πρώτο του γάμο. Ύστερα από έναν βίο πλήρη και έχοντας παραδώσει στον κόσμο μελέτες και έργα ως σπουδαία παρακαταθήκη, άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στο Κέμπριτζ στις 14 Μαρτίου, 2018. Ο θάνατός του αποτέλεσε μια θλιβερή είδηση, ιδιαίτερα για τον επιστημονικό κόσμο, καθώς έφυγε ένα λαμπρό μυαλό και ένας σπουδαίος άνθρωπος.

Ιωάννα Παπαμιχαήλ, Δημοσιογράφος

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου