Σε μια νέα –τυχαία, αλλά πολύ ωφέλιμη για το περιβάλλον- ανακάλυψη προχώρησαν Βρετανοί και Αμερικανοί επιστήμονες, οι οποίοι δημιούργησαν ένα ένζυμο που μπορεί κυριολεκτικά να «φάει» το πλαστικό ΡΕΤ (polyethylene terepththalate).

Το συγκεκριμένο πλαστικό είναι ένα από τα πλέον χρησιμοποιούμενα πλαστικά στον κόσμο εδώ και πολλές δεκαετίες. Κατασκευάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και η παραγωγή του τότε έφτανε τους 100 τόνους ετησίως με το σημερινό αυτό νούμερο να έχει εκτιναχθεί στους εκατομμύρια τόνους ανά έτος. Οι λόγοι, που παράγεται τόσο πολύ κι έχει επικρατήσει μεταξύ πολλών άλλων υλικών στον τομέα της συσκευασίας τροφίμων, συμπυκνώνονται στα παρακάτω στοιχεία. Είναι πλήρως διαφανές, γεγονός που εξασφαλίζει την καλύτερη δυνατή κατάσταση του συσκευασμένου προϊόντος, ενώ, επίσης, είναι πολύ ασφαλές για το περιεχόμενο προϊόν, λόγω της αθραυστότητάς του και της χαμηλής διαπερατότητάς του σε οξυγόνο, διοξείδιο του άνθρακα και νερό διατηρώντας έτσι τα προϊόντα σε άριστη κατάσταση. Επιπλέον, είναι πολύ ευέλικτο υλικό ως προς τη διαμόρφωσή του κι έχει μικρό βάρος και τέλος και πλέον σημαντικό είναι πλήρως ανακυκλώσιμο.

Ωστόσο, παρά του ότι μπορεί να ανακυκλωθεί, υπάρχουν άπειρες ποσότητες του συγκεκριμένου πλαστικού στις θάλασσες του πλανήτη μας με τα στοιχεία να είναι σοκαριστικά και να επιβεβαιώνουν το παραπάνω γεγονός. Στα 1.000.000 πλαστικά μπουκάλια που πωλούνται κάθε λεπτό στον κόσμο, μόνο το 14% αυτών ανακυκλώνονται. Και πάλι η ανακύκλωσή τους δεν είναι τόσο τέλεια, ώστε να μπορεί να φτιαχτεί και πάλι εκ νέου ένα καινούργιο πλαστικό διαφανές μπουκάλι.

Έτσι, αυτή η τυχαία –όπως το παραδέχτηκαν και οι ίδιοι οι επιστήμονες ανακάλυψη αυτού του ενζύμου που μπορεί να «φάει» το ΡΕΤ μπορεί να συμβάλλει δραστικά στη μείωση της ρύπανσης στον πλανήτη από το πλαστικό. Κι αυτό διότι το συγκεκριμένο ένζυμο θα βοηθά τα μέγιστα στην εξ ολοκλήρου διάσπαση και ανακύκλωση πλαστικών προϊόντων με κύριο συνθετικό τους το ΡΕΤ. Το συγκεκριμένο ένζυμο διασπά το πλαστικό πολύ ταχύτερα από τη φύση, σε διάστημα μόλις λίγων ημερών.
Η επιστημονική ομάδα, που το κατόρθωσε αυτό, μελετούσε το φυσικό ένζυμο PETάση, το οποίο είναι για την ακρίβεια ένα βακτήριο που είχε ανακαλυφθεί το 2016 στην Ιαπωνία και από μόνο του «τρώει» το πλαστικό ΡΕΤ. Η παραπάνω ομάδα είχε ως επικεφαλής της έρευνας τον καθηγητή Τζον ΜακΓκίαν του Ινστιτούτου Βιολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ κι η έρευνα αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS) Έτσι, με την προσθήκη και ορισμένων αμινοξέων στο αρχικό ένζυμο, κατάφεραν να το τροποποιήσουν μέσω βιοτεχνολογίας, έτσι ώστε να είναι πολύ πιο αποτελεσματικό στο «φάγωμα» του ΡΕΤ. Οι επιστήμονες ήδη εργάζονται για να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο το τροποποιημένο πλέον ένζυμο, προκειμένου να μπορεί να αξιοποιηθεί σε μαζική βιομηχανική κλίμακα και με ταχύτερο ρυθμό για τη διάσπαση των πλαστικών. Μάλιστα, ήδη διαπίστωσαν ότι το μεταλλαγμένο ένζυμο μπορεί να «φάει» και το PEF (polyethylene furandicarboxylate), ένα βιοπλαστικό υποκατάστατο του ΡΕΤ.

Ας ελπίσουμε, λοιπόν, πως ακόμη κι έτσι θα καταφέρουμε να μειώσουμε τη ρύπανση που οι ίδιοι έχουμε προκαλέσει στο φυσικό μας περιβάλλον και να ξανακάνουμε τον πλανήτη μας ένα υπέροχο μέρος για να ζει κάποιος.

Πηνελόπη Σωτηριάδου, Δημοσιογράφος

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.