Η διεθνής έκθεση «Φιλοξενώντας τους Δολομίτες» έδωσε μια φρέσκια πνοή στα εικαστικά δρώμενα της Θεσσαλονίκης, συνδυάζοντας έργα καλλιτεχνών και αρχιτεκτόνων. Η πρωτότυπη αυτή έκθεση, αφού ταξίδεψε στη Βιένη, τη Μόσχα και το Ζάγκρεπ, έφτασε στον τελευταίο της σταθμό. Από τις 22 Ιουνίου έως τις 5 Ιουλίου φιλοξενείται στον πολυχώρο του Bensusan Han με μεγάλη επιτυχία.
Αξίζει να αναφερθώ στη μοναδική εμπειρία του να ξεναγείται κανείς στο ιστορικό κτήριο του Bensusan Han και στους ευγενικούς οικοδεσπότες του. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του χώρου, Στέλιος Ντοκούζ, βρίσκεται εκεί πάντα με το χαμόγελο για να μας καλωσορίσει, έτοιμος να μοιραστεί μαζί μας τα μυστικά που κρύβονται στη «μαγική» σοφίτα και το κελάρι. Βλέποντάς τον την ημέρα των εγκαινίων να τρέχει μέχρι την τελευταία στιγμή για να είναι όλα στην εντέλεια για τους επισκέπτες του και ύστερα να μου διηγείται με ενθουσιασμό την ιστορία του κτηρίου, δε μπόρεσα να μην αναρωτηθώ:

Πώς γίνεται μετά από τόσα χρόνια στον ίδιο χώρο να έχετε τόση θετική ενέργεια και ενθουσιασμό, για να ξαναπείτε μια ιστορία που την έχετε διηγηθεί χιλιάδες φορές;
Η απάντηση του Στέλιου άμεση και αφοπλιστική: Όσα χρόνια κι αν δουλεύω εδώ, το ενδιαφέρον μου και ο ενθουσιασμός μου παραμένουν αμείωτα. Σε αυτό βοηθά η αντίδραση του κόσμου και η σπίθα που βλέπω στα μάτια των ανθρώπων που έρχονται εδώ. Αυτό και μόνο είναι αρκετό για να μου ζωντανέψει όλα αυτά τα συναισθήματα.
Και αφού με ενημέρωσε ότι όποιος εισέρχεται στο Bensusan Han δε βγαίνει ποτέ ο ίδιος, ανεβήκαμε στον πρώτο όροφο για μια ξενάγηση στην έκθεση. Οι πρώτοι επισκέπτες άρχισαν να καταφθάνουν αλλά κατάφερα να ξεκλέψω λίγο χρόνο με τον επιμελητή του project David και τη διευθύντρια της Ένωσης Καλλιτεχνών του Νότιου Τιρόλο, Lisa Trockner, οι οποίοι δέχτηκαν με χαρά να μου παραχωρήσουν μία συνέντευξη για να γνωρίσουμε καλύτερα τους Δολομίτες.

Lisa, πως αισθάνεστε για την έκθεση Hosting the Dolomites;
Είναι πολύ όμορφα εδώ, είναι η πρώτη φορά που βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη και είναι πολύ σημαντικό για εμάς το ότι είμαστε εδώ, στο εξωτερικό και δείχνουμε τη δουλειά που κάνουν οι καλλιτέχνες και οι αρχιτέκτονές μας έξω από την Αυστρία.

Σε αυτό το project συναντάμε καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες μαζί. Πώς συνδέονται μεταξύ τους;

Στην Ένωσή μας υπάρχουν αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες καθώς και συγγραφείς. Προσπαθούμε να τους φέρνουμε σε επαφή, ώστε να δουλεύουν μαζί, να δημιουργούν καινούρια πράγματα και να δείχνουν τις δυνατότητες που υπάρχουν για νέα, πρωτότυπα project. Έχει περισσότερο ενδιαφέρον να δημιουργηθεί κάτι που συνδυάζει πολλά πράγματα. Είναι σημαντικό οι αρχιτέκτονες να εμπνέουν τους καλλιτέχνες και το αντίστροφο ώστε να δημιουργούμε κάτι πρωτότυπο.

Βρισκόμαστε στο Bensusan Han. Αυτός ο χώρος έχει ικανοποιήσει τις προσδοκίες σας για τη φιλοξενία της έκθεσης;
Δεν είχαμε δει το μέρος πριν. Όταν ήρθαμε εδώ ήταν μεγάλη η έκπληξη βλέποντας το πραγματικό μέγεθος των χώρων και πιστεύω είναι ένα από τα καλύτερα μέρη στα οποία έχει φιλοξενηθεί η έκθεση Hosting the Dolomites. Αυτό το μέρος κουβαλά μεγάλη ιστορία, είναι ένας σημαντικός χώρος και είναι μεγάλη μας χαρά που βρισκόμαστε εδώ.

Με ποια κριτήρια επιλέχθηκαν οι συγκεκριμένοι 7 καλλιτέχνες και 7 αρχιτέκτονες που έλαβαν μέρος σε αυτό το project;
Έχουμε πολλούς νέους καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες που εργάζονται όχι μόνο στην Αυστρία αλλά και έξω από αυτήν. Είναι σημαντικό στη δουλειά τους να μπορούμε να δούμε τις ρίζες τους, από πού κατάγονται. Όλοι οι συμμετέχοντες έχουν καταγωγή από τους Δολομίτες και είναι εμφανείς οι επιρροές τους.

David ποιος είναι ο σκοπός αυτής της έκθεσης;
Ο σκοπός αυτής της έκθεσης είναι να δώσουμε μια εικόνα για την περιοχή των Δολομιτών της Βόρειας Ιταλίας από όπου οι 7 καλλιτέχνες και οι 7 αρχιτέκτονες κατάγονται. Δε θέλουμε όμως να δείξουμε τη ρομαντική πλευρά των Δολομιτών, αλλά συγκεκριμένα θέματα που είναι σημαντικά για αυτή την περιοχή, καθώς και μια δημιουργική της πλευρά.

Αυτή η έκθεση πραγματοποιείται κάθε χρόνο;
Επιλέξαμε να κάνουμε αυτή την έκθεση στη Μόσχα πριν από δύο χρόνια, ακολούθησε η Βιένη και το Ζάγκρεπ, ενώ η Θεσσαλονίκη είναι ο τελευταίος σταθμός στον οποίο την παρουσιάζουμε. Αν υπάρξουν άλλες εκθέσεις θα έχουν άλλο θεματικό κέντρο.

Τι σημαίνουν για εσάς οι Δολομίτες;
Οι Δολομίτες συχνά συνδέονται με το πέτρωμα δολομίτη, αλλά για εμένα είναι η γη όπου μεγάλωσα. Υπάρχει μια πλευρά τους που φανερώνει ρομαντισμό, από την άλλη πλευρά όμως είναι μια περιοχή με ουσία, με πολλές δυνατότητες και πιστεύω ότι αυτή η έκθεση ταιριάζει απόλυτα με το νόημα των Δολομιτών.

Πώς ξεκίνησε η ιδέα για αυτή την έκθεση;
Αρχικά, δε θέλαμε παρουσιάσουμε τους παραδοσιακούς Δολομίτες και ο τίτλος «Hosting the Dolomites» χρησιμοποιείται για να προκαλέσει λιγάκι. Ο στόχος μας είναι να αναδείξουμε την άλλη πλευρά των Δολομιτών, τις εμπειρίες που μπορούν να προσφέρουν, την τέχνη και την αρχιτεκτονική τους. Αυτή η έκθεση τα εκφράζει όλα αυτά απόλυτα.

Καθώς προχωρούσε η βραδιά συνομίλησα με αρκετούς επισκέπτες οι οποίοι μου μετέφεραν τις εντυπώσεις τους. Συνάντησα μια μειοψηφία με λιγότερο θερμούς υποστηρικτές της έκθεσης. Οφείλω να αναφέρω την άποψη των ολίγων που θεώρησαν ότι τα έργα αρχιτεκτόνων και καλλιτεχνών είχαν ποικιλία και φαινόταν σαν να ‘βαραίνουν’ τον ήδη πλούσιο χώρο του κτηρίου. Συνεπώς θα προτιμούσαν ένα πιο λιτό χώρο για την έκθεση. Κατά κύριο λόγο όμως, το κλίμα ήταν θετικό και σε αυτό συνέβαλε το γεγονός ότι οι διοργανωτές και οι άνθρωποι του Bensusan Han ξεναγούσαν τους επισκέπτες στα εκθέματα και τους εξηγούσαν τι εκφράζει το κάθε έργο, ώστε να τους βοηθήσουν να κατανοήσουν καλύτερα το μήνυμα των Δολομιτών. Η οργάνωση του χώρου είχε δεχτεί ιδιαίτερη φροντίδα, τα εκθέματα ήταν στρατηγικά τοποθετημένα και άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις. Οι Δολομίτες σίγουρα απέκτησαν θαυμεστές, με τον φρέσκο αέρα τους και τα ιδιαίτερα έργα τους. Εγώ προσωπικά έμαθα πολλά νέα πράγματα από την έκθεση, όπως λεπτομέρειες για τη ζωή στους Δολομίτες, στοιχεία της ιστορίας τους, της κοινωνίας και της νοοτροπίας των ανθρώπων που ζουν εκεί. Ήταν μια όμορφη εμπειρία που τη συστήνω σε όσους προλαβαίνουν ακόμα.
Μάλλον ο Στέλιος Ντοκούζ είχε δίκιο όταν μου είπε πως «όποιος έρχεται στο Bensusan Han δε φεύγει ποτέ ο ίδιος».

Για το φωτογραφικό υλικό ευχαριστούμε πολύ το ‘Sven Wuttej/Studio Calas’ .

Ιωάννα Παπαμιχαήλ, Δημοσιογράφος

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.