Η Olivia de Havilland και κατ’ ακριβολογία, η Dame Olivia Mary de Havilland, γεννήθηκε την 1η Ιουλίου του 1916 στο Τόκυο, έχει καταγωγή βρετανική και αμερικανική και υπήρξε αγαπημένη ηθοποιός του κινηματογράφου ενσαρκώνοντας αφελείς χαρακτήρες τόσο στην αρχή της καριέρας της όσο και μεταγενέστερα.

Ο πατέρας της ήταν δικηγόρος και η μητέρα ήταν ηθοποιός, ενώ το 1919 μετακόμισαν στη Καλιφόρνια οικογενειακώς μαζί και την αδελφή της Joan Fontaine. Κατά την διάρκεια των μαθητικών της χρόνων η επιλέχθηκε από το κάστ της τοπικής παραγωγής της Καλιφόρνια στο έργο “A Midsummer Night’s Dream» παίζοντας τον ρόλο της Hermia το 1935 σε μια εκδοχή του έργου της ταινίας των Warner Brothers. Εμφανίσθηκε σε διάφορες ταινίες περιπέτειας των δεκαετιών των ΄30 και ’40, ως γλυκός πόλος έλξης του δανδή ήρωα Error Flynn, συμπεριλαμβανομένων των: Captain Blood (1935), The Charge of the Light Brigade (1936), The Adventures of Robin Hood (1938) και They Died with Their Boots On (1941). Επίσης, έπαιξε διάφορους ρομαντικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους όπως στα έργα (romantic) Strawberry Blonde (1941), Hold Back the Dawn (1941) και The Male Animal (1942) και φυσικά ως Melanie Wilkes στην περίφημη ταινία “Όσα παίρνει ο Άνεμος”. (1939).

To 1944 η Olivia de Havilland ρίσκαρε την καριέρα της μηνύοντας την Warner Bros, καταγγέλοντας το συμβόλαιό της, το οποίο είχε υπογράψει το 1936. Η εταιρία χρησιμοποιώντας τότε ένα τέχνασμα για να κρατήσει τους ηθοποιούς υπό έλεγχο, ανέστειλε το δικαίωμα της ηθοποιού να αρνηθεί όρους του συμβολαίου που είχαν ανατεθεί σε αυτήν και συγχρόνως παρέτεινε τον χρόνο διάρκειας συμβολαίου. Το 1945, η Olivia de Havilland κέρδισε την δίκη ενάντια της εταιρίας με την έκδοση μιας δικαστικής απόφασης με άνευ προηγουμένου διατακτικό, αποτελώντας θετικό ορόσημο για τους μετέπειτα συμβαλλόμενους. Δυνάμει αυτής απαλλάχθηκε από την καταβολή εξάμηνης ποινικής ρήτρας που είχε επισυναφθεί στο επταετές της συμβόλαιο από την εταιρία. Το 2003 μάλιστα, γι’ αυτό της το κατόρθωμα κέρδισε μια τετράλεπτη όρθια επευφημία κατά την διάρκεια της παρουσίασης των Όσκαρ το 2003.

Στη συνέχεια ανέλαβε πιο δύσκολους ρόλους που της χάρισαν το βραβείο καλύτερης ερμηνείας στις ταινίες o Each His Own (1946) and The Heiress (1949). Ακόμη, αξιομνημόνευτη ήταν η ερμηνεία της στο The Snake Pit (1948). To 1955 μετακόμισε στη Γαλλία και συμμετείχε σε ταινίες μετά από την τελευταία αναφερθείσα, όμως περιστασιακά, εκ των οποίων σημαντικότερες είναι οι: In the Light in the Piazza (1962), Lady in a Cage (1964) και Hush.. Hush, Sweet Charlotte (1964). Επίσης, εμφανίσθηκε σε πολλά τηλεοπτικά έργα.

Είχε είχε τεθεί ως υποψήφια για Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου το 1939 για την ερμηνεία της στην ταινία “Όσα παίρνει ο Άνεμος”. Ο Αμερικανός παραγωγός ταινιών και σεναριογράφος Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ τότε προαισθάνθηκε ότι η ζήλια αδελφής της Fortaine προς την Olivia καθώς και η εσωτερική ανασφάλειά της σχετικά με την πιο επιβλητική εμφάνιση της δεύτερης, θα παρείχαν παρέχουν πληροφορίες για τον τρόπο που εκείνη θα ερμήνευε την πυργοδέσποινα του Manderley.

Το 2017 γυρίστηκε η τηλεοπτική σειρά του καναλιού FX με τίτλο Feud: Bette and Joan που αναφερόταν στη ζωή της Olivia de Havilland και αφορούσε την έριδα μεταξύ της Bette Davis και της Joan Crawford. Στη συνέχεια εκείνη μήνυσε το κανάλι και την εταιρία παραγωγής, ισχυριζόμενη ότι ιδιοποιήθηκαν το όνομά της, την ομοιότητα της ηρωίδας με την ίδια και την ταυτότητά της χωρίς την άδειά της και τα χρησιμοποίησαν δολίως για να εκμεταλλευτούν τα εμπορικά οικονομικά οφέλη, πλήττοντας το ήθος και την υπόληψή της. Τον Μάρτιο του 2018 απερρίφθη το κατατεθέν δικόγραφό της, ενώ εκείνη ακολούθως άσκησε έφεση στο Ανώτερο Δικαστήριο της Καλιφόρνια.

Άννα Παυλίδου, Δημοσιογράφος

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.